تزریق دوز بالای انسولین در دو جایگاه سبب بهبود کنترل قند خون می گردد
تقسیم دوز انسولین به دو قسمت مساوی برای مقادیر بالا و تزریق آن در دو جایگاه متفاوت تأثیر چشمگیری در کنترل گلایسمیک در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 که به انسولین شدیداً مقاوم هستند، می گردد.
محققین لهستانی با ثبت نام از 31 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 ،تحقیقی تصادفی و آینده نگر انجام دادند.مشخصات این بیماران برای شرکت در این تحقیق تزریق بیش از 60 واحد انسولین به صورت تک دوز، حداقل یک بار در روز و داشتن هموگلوبین A1C بالاتر از 8درصد بود. محققین بیمارانی را که به مقاومت ثانویه ی شدید به انسولین به دلیل عفونت یا مصرف استروئید مبتلا بودند، از تحقیق حذف کردند.
بیماران در دو گروه تقسیم بندی شدند: گروه دو جایگاهی (دو دوز انسولین با مقادیر مساوی در دو جایگاه متقارن در بدن تزریق می شود(n=16 و گروه یک جایگاهی (تزریق معمولی در یک جایگاه n=15)
سپس بیماران به مدت یک سال هر سه ماه یکبار از نظر مقدار هموگلوبین A1C، چربی های پلاسما، تعداد دفعات وقوع هیپوگلایسمی و رضایت بیماران از روش تزریق بررسی شدند.
در شروع تحقیق میانگین مقدار هموگلوبین A1C برای گروه دو جایگاه تزریق، برابر با 3/10 درصد و برای گروه یک جایگاه تزریق 10درصد گزارش شد. متوسط مقدار انسولین تزریقی درگروه دو جایگاهی 254 یونیت ودر گروه یک جایگاهی 240 یونیت بود.
دربررسی سه ماهه ی اول، مقدار هموگلوبین A1C در گروه دو جایگاهی به 1/9 درصد (P<.05) رسید، در حالیکه در گروه یک جایگاهی تغییری نکرد. بعد از شش ماه در گروه دو جایگاهی مقدار هموگلوبین A1C به 6/8 درصد و در گروه یک جایگاهی به 9/9 درصد رسید و بعد از 12 ماه، مقدار هموگلوبین A1C درگروهی که تزریق را در دو جایگاه انجام داده بودند به 8/8 درصد (P<.05) رسید، در حالی که در گروه یک جایگاهی مقدار هموگلوبین A1C به مقدار 4/10 درصد رسیده بود.
محققین همچنین مقدار تری گلیسرید پلاسما درحالت ناشتا را در گروه دو جایگاهی بعد از 12 ماه بررسی کردند و مشاهده نمودند که مقدار آن از 236 میلیگرم در دسی لیتر به 192 میلیگرم در دسی لیتر رسیده است (P<.01) درحالی که مقدار تری گلیسرید درگروه یک جایگاهی ثابت مانده بود(252 میلی گرم در دسی لیتر در ابتدای تحقیق وبعد از دوازده ماه به 241 میلی گرم در دسی لیتر رسیده است).
هیچ واقعه ی هیپوگلایسمی جدّی درطول مطالعه گزارش نشد. رضایت بیماران از نحوه ی تزریق دو جایگاهی در طول 12 ماه افزایش یافت (میزان رضایت از 53 به 72 رسید) اما در میزان رضایت مندی گروه یک جایگاهی از نحوه ی درمان تغییری مشاهده نشد.
پرفسور wolska معتقد است که چنانچه بیمار دچار مقاومت به انسولین شدید است و به خوبی قند خونش کنترل نمی شود یا چنانچه انسولین آماده ی تزریق500 یونیتی درکشور شما وجود ندارد، بهتر است تزریق را به دو قسمت مساوی تقسیم کرده و در دو جایگاه متقارن در دو نقطه از بدن تزریق کنید. این کار سبب بهبود کنترل متابولیک می گردد.
منبع : www.endocrinetoday.com